De beschrijving van je huisdier en het nummer zitten in een microchip. Dat is een heel klein apparaatje, niet groter dan een rijstkorrel. Deze chip wordt met een injectienaald onder de huid van je hond of kat ingebracht, liefst in de buurt van het linkerschouderblad. Bij andere diersoorten, zoals koi (sierkarpers), paarden en papegaaien gebeurt het op een andere plek. Bij paarden bijvoorbeeld in de halsspieren. Het inbrengen doet geen pijn. Je kunt het laten doen bij de dierenarts of het dierenasiel.

Behalve honden en katten kun je onder andere ook koi (sierkarpers), papegaaien, fretten, slangen en schildpadden laten chippen. Paarden en pony’s moet je verplicht laten chippen.

De chip heeft een nummer van 15 cijfers. Het is uniek: alleen jouw dier heeft dit nummer. Met een speciaal apparaatje kan het asiel, de dierenambulance of de dierenarts dit nummer lezen. Hij houdt het apparaatje bij het schouderblad van de hond of kat en dan verschijnt het nummer. Dit nummer moet je samen met de naam en adresgegevens van het baasje aanmelden bij een organisatie die alles bijhoudt. Zulke organisaties worden databanken genoemd. Als het nummer en de gegevens van het baasje bij een databank bekend zijn, dan is dit snel te controleren met de computer. Je kunt zelf ook thuis, via www.chipnummer.nl, kijken of alles goed in de computer staat. Als alles klopt, dan kunnen ze er bij gevonden dieren snel achter komen waar het dier thuishoort. Als je kat of hond bijvoorbeeld wegloopt en bij het asiel gebracht wordt, kunnen ze daar in de computer kijken wie zijn baasje is, zodat je huisdier snel weer thuis is. Zorg dus altijd dat jouw adresgegevens bekend zijn en geef bij verhuizing je nieuwe adres aan de databank door!

Het is duidelijk: de baas van een dier met een chip wordt gemakkelijker gevonden dan die van een dier zonder chip. Sommige mensen denken dat een adreskokertje aan de halsband van hun dier voldoende is, of dat een merkteken (tatoeage) in het oor beter is. Maar een chip heeft een heleboel voordelen:

• diervriendelijk en gemakkelijk af te lezen;
• gaat een dierenleven lang mee;
• je dier voelt de chip niet;
• je kunt niet stiekem iets veranderen aan een chip: je kunt er niet bij en je kunt ook niet bij de computer van de databank waar de gegevens in staan;
• je dier kan de chip niet verliezen;
• omdat hij onder de huid zit, is hij niet lelijk (zoals een tatoeage);
• geschikt voor bijna alle diersoorten;
• ook voor jonge dieren al mogelijk.

Heel soms verplaatst een chip zich een stukje door het lichaam van een dier. Niet erg, het dier heeft er geen last van en de chip blijft het gewoon doen!

Alleen nog voor paarden en pony’s. In het najaar van 2011 wordt het verplicht om je hond te laten chippen. Voor andere huisdieren geldt dit (nog) niet. Wel is het verplicht om een identificatiebewijs te hebben voor honden, katten en fretten die meegaan naar het buitenland. In sommige landen is dan een chip verplicht. Wil je hier meer over weten, kijk dan op de website van het ministerie van Economische zaken, Landbouw en Innovatie: www.rijksoverheid.nl/ministeries/eleni.

Voor andere dieren, zoals varkens, geiten, koeien en schapen, is identificeren ook verplicht, maar dan met bijvoorbeeld oormerken. Chippen is hier vaak nog niet mogelijk.