Vogelspinnen komen aan hun naam doordat vroeger werd beweerd dat ze zelfs ook vogels konden doden en opeten.
Vogelspinnen kunnen last hebben van mijten. Maar mijten zijn ook een soort spinnetjes. Je mag dus geen middel tegen mijt gebruiken, want dat is ook slecht voor de spin zelf!
Een mannetjes vogelspin kan een vrouwtje dat wil paren al ruiken op anderhalve kilometer afstand.
Hoe ziet hij eruit?
Een volwassen Mexicaanse roodknievogelspin is, met zijn poten erbij, 15 tot 18 centimeter groot. Zijn lijf is maximaal 8 centimeter groot. Hij heeft zwarte haren op zijn achterlijf en het kopschild is zwart met een oranje of bruine rand. De acht poten zijn zwart met bruinrode haren en felrode of oranje knieën. Aan de kop zitten vooraan ook nog twee tastpootjes om mee te voelen. Vogelspinnen hebben geen oren, maar kunnen trillingen voelen. Ze hebben wel vier paar ogen, waarmee ze vrij slecht kunnen zien. Vrouwtjes kunnen in gevangenschap wel 25 tot 30 jaar oud worden. Mannetjes worden veel minder oud, meestal maar vier tot zeven jaar.
Hoe leeft hij?
De roodknievogelspin leeft in het wild bijvoorbeeld in de halfwoestijnen van Mexico, maar hij kan zich ook in nattere gebieden redden. Het is een bodembewoner, hij zoekt schuilplaatsen in rotsspleten of onder stenen. De roodknievogelspin kan holen graven tot een halve meter diep.
Voortplanting
Aan de tastpootjes voor aan de kop van de spin kun je zien of de spin een mannetje of een vrouwtje is. De mannetjes hebben bolletjes aan het eind van de tastpootjes.
Een vogelspin mannetje wordt vruchtbaar als hij twee tot vijf jaar oud is. Hij maakt dan een speciaal web. Daar hangt hij zaaddruppeltjes aan die hij daarna opslaat in de bolletjes aan zijn tastpootjes. Dan gaat hij op zoek naar een vrouwtje. Als het mannetje en het vrouwtje paren, houdt het mannetje de kaken van het vrouwtje dicht, want anders bijt ze hem dood. Daarna vlucht hij snel weg. Een paar maanden na de paring spint het vrouwtje een kom waar ze honderden eitjes in legt. Daarvan maakt ze een cocon die ze bewaakt. Na een paar weken komen de larven uit. Die kunnen direct zelf eten, bijvoorbeeld kleine vliegjes. Jonge spinnetjes zijn enkele millimeters groot en het kan wel acht jaar duren voordat ze zijn uitgegroeid.
Bijzonderheden over de Mexicaanse roodknievogelspin
De roodknievogelspin eet alleen levende prooidieren, zoals sprinkhanen of krekels, en soms ook een pasgeboren muisje of ratje. Dood voedsel eet hij niet!
De roodknievogelspin kan met zijn kaken gif inspuiten. Hij bijt als hij een prooi aanvalt, maar ook als hij zich bedreigd voelt.
Het gif van deze vogelspin is niet heel sterk, alleen als je er allergisch voor bent kun je eraan doodgaan. Maar een beet doet wel lelijk pijn. Ook kan hij brandharen afstoten die op zijn achterlijf zitten. Die haartjes irriteren je huid en je slijmvliezen en je moet ze niet inademen! Er zitten allemaal kleine haakjes aan dus je krijgt ze heel moeilijk weg.
Voor het houden van deze spinnen heb je ook speciale aankoop papieren of CITES-papieren nodig. CITES regelt de handel in bedreigde dieren en plantensoorten.